كاشف‌الغطاء و شيخ‌جعفر استرآبادى بود . به سال 1244 ه . ق به نجف اشرف عزيمت نمود و چند سالى در جوار بارگاه مقدس مولاى متقيان رحل اقامت افكند و سپس به تبريز بازگشت ، در حالى كه در فقه ، اصول و رجال‌شناسى نامدار گشته بود ، نام‌برده در سال 1294 ه . ق دار فانى را بدرود گفت و در نجف اشرف به خاك سپرده شد . مهم‌ترين تأليفاتش عبارتند از : منهج‌الرشاد فى شرح الارشاد ( 12 جلد ) در فقه ، رساله در جعاله ، حاشيه بر قوانين در اصول ، رساله در حجت ظنّ خاص ، رساله در سند فقه امام . « 1 » ميرزامحمد طباطبائى آن بزرگوار در سال 1284 ه متولد و در سال 1330 ه - از دنيا رفته است . شخصيتى بوده زاهد ، عابد ، فاضل و اديب . داراى تأليفاتى است ، از جمله : رساله در تحقيق لفظ جلاله ، كتاب رشق‌الالحاظ در تفسير ، اصطلاحات شعرى عرفا ، مقالات سميه در جمع كلمات علميه از آقاميرزا محمد حسين شيخ‌آقا . فرندان بزرگوار ايشان : علامه سيد محمد حسين طباطبائى و آيت الله سيدحسن الهى طباطبائى مىباشند . 3 - ميرزا رحيم نقيب‌الاشراف ( جد آيت الله سيدعلىآقا قاضى ) شخصيتى بزرگوار كه به ملكات اخلاقى آراسته و در زهد و تقوى و عبادت ضرب‌المثل و محبوب القلوب اهالى تبريز بوده است . ميرزا احمد قاضى : « مرحوم ميرزااحمد قاضى شخصى بوده به حسن‌السيده و السّريره جليل‌القدر عظيم‌الشان ، مجتهدى فقيه ، عالمى ورع ، ميلى زيادى به عزلت و وحدت داشته و به مجاهده و مراقبه مشرف بوده ، اخيراً به شهر شيراز منتقل و در سال هزار و دويست و شصت و هفت در آن‌جا درگذشته است » « 2 » سيدحسين قاضى طباطبائى اين بزرگوار - پدر آيت الله سيدعلىآقا قاضى - فقيهى ژرف‌انديش بود . در سال 1254 ق در تبريز متولد شد و در اين شهر از محضر بزرگانى استفاده شايان نمود . پس از مهاجرت به عتبات عاليات در خدمت اساتيد هم‌چون آيت الله ميرزامحمدحسن شيرازى ، آخوندملاحسينقلى همدانى و امامقلى نخجوانى به كسب علوم اسلامى پرداخت .

--> ( 1 ) - ( به نقل از زندگىنامه خود نوشت علامه طباطبائى ) روش علامه طباطبائى ، دكتر على الاوسى ، اميركبير ، 1381 ، ص 95 . ( 2 ) - خاندان عبدالوهابيه ، نسخه خطى .